Zosia jest śliczną dziewczynką. Ma 12 lat. Zawsze roześmiana, z dużym gronem koleżanek, które często przychodzą do jej domu na "nocowanki". W szkole Zosia jest bardzo lubiana. Nic w tym dziwnego: dobrze się uczy i jest dla wszystkich miła. Mamę Zosi bardzo to cieszy, bo tata dziewczynki nie sprawdza się jako ojciec - od czasu wyprowadzki z domu rzadko kontaktuje sie z córką. Kiedyś Zosia czekała na niego całymi godzinami. Dziś już nie czeka i jest znacznie weselsza. Mama Zosi pracuje na dwa etaty, żeby zapewnić dziewczynce byt i dodatkowe lekcje. Angielski, pianino i taniec są priorytetami. Zosia ma talent muzyczny. Jest wrażliwa.

Od jakiegoś czasu Zosia zaczęła opuszczać taniec. Do gry na pianinie mama musiała ją w zasadzie zmuszać, co kończyło się awanturą. Zosia przestała zapraszać koleżanki do domu. Zmieniła też styl ubioru. Różowe sukienki i jakiekolwiek barwne ubrania stały się wrogiem numer jeden. Zosia zaczęła ubierać się na czarno. Potrafiła leżec długie godziny na swoim łóżku i słuchać muzyki patrząc tępo w sufit. Przestało ją cokolwiek interesować, zaczęła przesypiać długie godziny w ciagu dnia.

Mama Zosi zwierzyła się przyjaciółce z kłopotu ze swoją córką. Ta zasugerowała DEPRESJĘ.

Depresja? Przecież Zosi niczego nie brakuje! Czym może martwić się dziecko? Ma tylko się uczyć i bawić. Jak chce markowe spodnie albo buty, to dostaje. Nawet na farbowane pasmo włosów zgodziła się mama Zosi latem. Koleżanki ją lubią, a wakacje spędziła w Egipcie. Gdzie tu miejsce na smutek? Poza tym Zosia bardziej "warczy" na mamę niż jest smutna. A wybuchowość jest cechą dorastających córek, prawda? Jak może mieć depresja dziecko, którego mama daje mu wszystko, czego zapragnie?

PAMIĘTAJ, że brak widocznych, zewnętrznych kłopotów dziecka wcale nie oznacza, że nie może być mowy o depresji. DEPRESJA TO CHOROBA, która wymaga leczenia i terapii.

Każda ZMIANA w zachowaniu dziecka (dotąd aktywne zaczyna być ospałe, albo agresywne) powinna być przez ciebie dostrzeżona.
Porzucenie dotychczasowych zainteresowań, niechęć do kontaktów społecznych, zamknięcie się w sobie, obniżenie ocen, szkolna absencja. Brak napędu do działania, lęki, wypowiadane pesymistyczne treści dotyczące siebie, świata i przyszłości.

Na DEPRESJĘ może zachorować każdy.

Nie szukaj winnego, nie karz dziecka, nie udowadniaj, że niczego mu nie brakuje a inni mają gorzej. Nie sugeruj, że ma się wziąć za siebie. Nie wyganiaj na siłę z domu, nie rozweselaj. Zapewnij dziecku twoje wsparcie, bądź blisko, powiedz, że wspólnie dacie radę pokonać trudności. Nie czekaj, umów wizytę u psychiatry dziecięcego, skontaktuj się z psychologiem. DEPRESJA TO POWAŻNA CHOROBA, może być śmiertelna.

dr Magdalena Wegner-Jezierska

psycholog

(Gabinet Psychologiczny dr Magdalena Wegner-Jezierska)

NASI PATRONI

zdjecie logo

logo wojewoda1

1263

archidiecezja 1

logo3

Początek strony